Plaatsen

Een plaats is een locatie in het grotere geheel van tijd en ruimte. Binnen Stringisme geloven we dan ook dat de strings, de energie rondom wie we zijn, hier inherent mee verbonden zijn, net zoals wij zelf ook bestaan binnen deze tijd en ruimte.

Hoewel Stringisme een persoon met een ziel beschouwt als een verbinding van verschillende strings naar een netwerk van knopen, kunnen strings ook los rondzweven zolang ze geen nood of nudge vinden om zich aan een knoop te verbinden.

Dit geeft een aantal interessante concepten.

Een plaats heeft herinneringen

Een plaats heeft dus de facto een zekere notie van herinneringen aan wat er gebeurd is. Doordat zaken gebeuren, wordt er energie gestoken in de string die deze gebeurtenis omvat.

Een string kan zich enten aan een bestaand netwerk van knopen, oftewel een ziel, maar kan evengoed blijven rondzwerven.

Bij een traumatische gebeurtenis waarbij een ziel verloren gaat, is er dus ook een grotere mogelijkheid dat deze strings blijven zweven en zo een zekere vibe aan een plaats geven die door anderen opgepikt kan worden.

Déjà vu

Doordat we zelf strings opnemen, onder andere van geliefden om ons heen, kan het zijn dat een string is ontstaan door een herinnering die zowel een ziel als een locatie, zij het in een ver verleden, met elkaar verbindt.

Als die string dan tussen twee knopen of zielen ontstaat, of zelfs volledig wordt doorgegeven, kan het dus zijn dat de herinnering onbewust — niet fysiek in de hersenen, maar in de ziel — blijft bestaan.

Wanneer we later op die plaats terechtkomen, kan die bestaande string opnieuw geactiveerd worden. Het gevoel dat we iets al eerder gezien, gevoeld of meegemaakt hebben, hoeft binnen Stringisme dan niet noodzakelijk voort te komen uit een persoonlijke herinnering. Het kan ook een herinnering zijn die via strings in ons netwerk terechtgekomen is.

Feels like home

Een plaats kan dus ook direct als thuis aanvoelen. Dit kan door twee effecten.

Enerzijds is er het pure rationele: je herkent zaken die je doen terugdenken aan eerdere herinneringen. Die herinneringen beginnen vervolgens aan je ziel, emoties en strings te trekken en geven ze opnieuw energie.

Anderzijds kan dit ook onbewust gebeuren. Doordat je zelf een verzameling bent, kan je ook elders dingen hebben opgepikt. Als je bijvoorbeeld heel veel optrekt met vrienden die graag de zee zien, of nog sterker, als je ouders graag aan zee zijn, dan zal dit gevoel, zelfs al ben je zelf nog nooit aan zee geweest, doorsijpelen en meekomen.

De strings in je zielenknoop kunnen je daardoor een warm en aangenaam gevoel geven door de energie die je van anderen hebt meegekregen. Het voelt vertrouwd. Feels like home...

Omgekeerd kan het misschien ook zijn dat iemand die je kent ooit op die plaats is geweest en daar zijn energie heeft achtergelaten in enkele losse strings die jij later opnieuw voelt.